Przedimki a, an, the – kiedy który i kiedy żaden

Przedimki to te trzy malutkie słowa, a, an i the, które Polakom psują krew bardziej niż wszystkie czasy razem wzięte. Powód jest prosty: po polsku ich nie ma. Mówimy „kupiłem samochód” i nikt nie pyta, czy jakiś, czy ten konkretny.

No i właśnie o to chodzi w całym temacie. Przedimek mówi rozmówcy jedną rzecz: czy on wie, o którą rzecz chodzi, czy nie. A car to jakiś samochód, pierwszy raz o nim słyszysz. The car to ten, o którym już obaj wiemy. Tyle. Reszta to szczegóły i trochę stałych zwrotów.

I od razu coś na pocieszenie: błąd w przedimku prawie nigdy nie przeszkadza w zrozumieniu. Niżej masz przedimki sprowadzone do trzech pytań, a potem zdania, w których słychać, jak to działa. Tłumaczenia są schowane: dotknij zdania albo włącz „Pokaż tłumaczenia”.

Mówisz znajomemu: I bought the car. On robi wielkie oczy: który samochód? Mówiłeś mi o jakimś? Chciałeś tylko powiedzieć, że kupiłeś auto. A wyszło, jakbyście od miesiąca rozmawiali o jednym, konkretnym. Wystarczyło I bought a car.

Przedimki a, an, the: trzy pytania, które rozstrzygają 🧭

Zamiast listy stu reguł, trzy pytania. Zadajesz je po kolei, kiedy przed rzeczownikiem nie wiesz, co postawić. Pierwsze: czy rozmówca wie, o którą rzecz chodzi? Jeśli tak, to the. Drugie: jeśli nie wie, to czy da się tę rzecz policzyć i czy jest jedna? Wtedy a albo an. Trzecie: jeśli mówisz ogólnie, o rzeczach w liczbie mnogiej albo o czymś niepoliczalnym, to nie stawiasz nic.

I bought a car.

Jakiś samochód. Mówisz o nim pierwszy raz.

The car is red.

Ten samochód, o którym przed chwilą była mowa.

I like cars.

Samochody w ogóle. Bez przedimka.

I need money.

Coś niepoliczalnego, ogólnie. Bez przedimka.

przedimek rzeczownik abc tu wstawiasz swoje słowa

Przedimek a i an: jakiś, jeden z wielu 🅰️

A i an to ten sam przedimek w dwóch wersjach. Stawiasz go przed rzeczownikiem policzalnym w liczbie pojedynczej, kiedy mówisz o czymś po raz pierwszy albo kiedy chodzi o „jakiś”, „jeden z wielu”. O tym, czy a, czy an, decyduje dźwięk, nie litera. Przed dźwiękiem samogłoski an: an apple, an hour, bo h jest tu nieme. Przed dźwiękiem spółgłoski a: a car, a university, bo zaczyna się od „j”. No i zawody: po angielsku zawsze z przedimkiem, I’m a teacher.

  • I have a question. Mam pytanie.
  • She’s a doctor. Jest lekarką.
  • Can I have an apple? Mogę prosić jabłko?
  • I’ll be back in an hour. Wrócę za godzinę.
  • He works at a university. Pracuje na uniwersytecie.
  • We need a bigger table. Potrzebujemy większego stołu.
  • It was a great idea. To był świetny pomysł.
  • I go to the gym twice a week. Chodzę na siłownię dwa razy w tygodniu.

Przedimek the: ten, o którym oboje wiemy 🎯

The stawiasz wtedy, gdy rozmówca wie, o którą rzecz chodzi. Bo już o niej była mowa. Bo jest tylko jedna: the sun, the president. Bo wynika to z sytuacji: Can you close the door?, a w pokoju są jedne drzwi. The pasuje do wszystkiego, do liczby pojedynczej, mnogiej i do rzeczy niepoliczalnych. I jeszcze dwa stałe miejsca: przed stopniem najwyższym, the best, i przed liczebnikami porządkowymi, the first.

  • I saw a movie. The movie was great. Obejrzałem film. Ten film był świetny.
  • Can you close the door? Możesz zamknąć drzwi?
  • The sun is very strong today. Słońce jest dziś bardzo mocne.
  • Where’s the bathroom? Gdzie jest toaleta?
  • It’s the best pizza in town. To najlepsza pizza w mieście.
  • Take the first street on the left. Skręć w pierwszą ulicę w lewo.
  • Did you get the email I sent you? Dostałeś maila, którego Ci wysłałem?
  • The kids are at school. Dzieci są w szkole.

She’s ___ doctor.

  • a
  • the
  • bez przedimka

Zawody po angielsku zawsze z a albo an.

I’ll be back in ___ hour.

  • a
  • an
  • the

H w hour jest nieme, więc słowo zaczyna się od dźwięku samogłoski.

Can you close ___ door?

  • a
  • an
  • the

Oboje wiecie, o które drzwi chodzi.

Powiedz, że masz pytanie.

I have a question.

Kiedy przedimka nie ma wcale 🚫

Trzecia możliwość to brak przedimka i, nie ukrywajmy, to ona myli najbardziej, bo po dwóch poprzednich sekcjach człowiek chce wstawiać a albo the wszędzie. Nic nie stawiasz, kiedy mówisz o czymś ogólnie: o rzeczach w liczbie mnogiej albo o czymś niepoliczalnym. Lubię psy, potrzebuję czasu, kawa jest droga. Bez przedimka są też imiona, większość krajów i miast, języki, posiłki i sporty.

  • I love dogs. Uwielbiam psy.
  • I need time. Potrzebuję czasu.
  • Coffee is expensive here. Kawa jest tu droga.
  • She speaks English and Spanish. Mówi po angielsku i hiszpańsku.
  • I live in Poland. Mieszkam w Polsce.
  • We had dinner at eight. Zjedliśmy kolację o ósmej.
  • He plays tennis on Sundays. Gra w tenisa w niedziele.
  • Life is short. Życie jest krótkie.

Są wyjątki wśród krajów, które mają w nazwie słowo typu „stany” albo „królestwo”: the United States, the United Kingdom, the Netherlands. Po prostu warto je znać.

Stałe zwroty z przedimkami i bez: tego nie zgadniesz 🧩

I ostatnia grupa, czyli zwroty, w których przedimek po prostu jest albo go nie ma, i żadne trzy pytania tu nie pomogą. To się po prostu mówi. Najlepiej brać je w całości, razem ze zdaniem. Zwróć uwagę na go to school i go to the school. Pierwsze znaczy chodzić do szkoły jako uczeń. Drugie: iść do budynku szkoły, na przykład na zebranie.

  • I go to work by car. Jeżdżę do pracy samochodem.
  • She’s at home. Jest w domu.
  • He’s in the hospital. Jest w szpitalu.
  • I go to bed at eleven. Kładę się spać o jedenastej.
  • I listen to the radio in the morning. Rano słucham radia.
  • She plays the piano. Gra na pianinie.
  • What do you do in the evening? Co robisz wieczorem?
  • I have a headache. Boli mnie głowa.

I love ___ dogs. (psy w ogóle)

  • the
  • a
  • bez przedimka

Mówisz ogólnie, w liczbie mnogiej, więc bez przedimka.

She speaks ___ English.

  • the
  • an
  • bez przedimka

Języki są bez przedimka.

He lives in ___ United States.

  • the
  • a
  • bez przedimka

Kraje ze słowem „stany” w nazwie mają the.

Powiedz, że jeździsz do pracy samochodem.

I go to work by car.

Trzy błędy w przedimkach, które słychać najczęściej 🚧

  • Brak przedimka przy zawodzie: I am teacher zamiast I’m a teacher.
  • The przy mówieniu ogólnie: I like the dogs zamiast I like dogs. Z the wychodzi, że lubisz jakieś konkretne psy.
  • A przed liczbą mnogą albo czymś niepoliczalnym: a informations, a money. Ma być some information, some money.

Pytania, które padają najczęściej

Kiedy używamy a, a kiedy an?

Decyduje dźwięk na początku następnego słowa. Przed samogłoską an: an apple, an hour. Przed spółgłoską a: a car, a university.

Kiedy używamy the?

Gdy rozmówca wie, o którą rzecz chodzi: była już o niej mowa, jest tylko jedna albo wynika to z sytuacji.

Kiedy nie stawiamy przedimka?

Gdy mówimy ogólnie o rzeczach w liczbie mnogiej albo niepoliczalnych (I like music), przed imionami, większością krajów, językami, posiłkami i sportami.

Czy błędy w przedimkach są poważne?

Rzadko przeszkadzają w zrozumieniu. Słychać po nich, że angielski nie jest Twoim pierwszym językiem, ale rozmowa toczy się dalej.

Jak ćwiczyć przedimki?

Przedimków nie da się nauczyć z listy, bo jest za długa i pełna wyjątków. Da się je za to osłuchać. Dlatego najlepsze ćwiczenie to uczenie się rzeczowników zawsze w zdaniu, razem z tym małym słowem przed nimi. Nie „doctor, lekarz”, tylko She’s a doctor.

Drugie ćwiczenie: opowiedz po angielsku swój pokój. There’s a desk. The desk is by the window. On the desk there’s a lamp. Pierwszy raz a, potem the. Po kilku takich rundach ręka sama zaczyna sięgać po właściwy przedimek. Rzeczowniki w gotowych zdaniach masz w tekście rzeczowniki po angielsku.

Ćwiczenia do tego tematu

56 zadań z odpowiedziami i nagraniami, do tego karta pracy PDF do druku z kluczem.

Kluczowe wnioski

  • Przedimki mówią, czy rozmówca wie, o którą rzecz chodzi.
  • A i an: jakiś, pierwszy raz, jedna policzalna rzecz. O wyborze decyduje dźwięk.
  • The: ten konkretny, znany obu stronom, jedyny.
  • Bez przedimka: ogólnie, liczba mnoga, rzeczy niepoliczalne, języki, kraje, posiłki.
  • Stałe zwroty bierz w całości: at home, go to work, in the morning.