Gramatyka

Czasy przyszłe w angielskim – will, going to i reszta w gotowych zdaniach

Czasy przyszłe w angielskim to nie jeden czas, tylko kilka sposobów mówienia o tym, co przed Tobą. Który wybierzesz, zależy od tego, czy coś właśnie postanowiłeś, masz to zaplanowane, czy tylko zgadujesz.

No i tu od razu dobra wiadomość. W szkole czasy przyszłe wyglądają jak tabela z sześcioma nazwami i człowiek ma wrażenie, że bez doktoratu nie umówi się na kawę. W rozmowie wystarczają tak naprawdę dwa: will i going to. Trzeci, Present Continuous, dochodzi sam, gdy zaczynasz się umawiać. Reszta przydaje się rzadziej, ale dobrze ją rozpoznawać.

Niżej masz każdy z angielskich czasów przyszłych na gotowych zdaniach z życia: decyzje, plany, spotkania, rozkłady. Tłumaczenia są schowane: najpierw posłuchaj i spróbuj zrozumieć, potem dotknij zdania albo włącz „Pokaż tłumaczenia”.

Spis treści

Czasy przyszłe po angielsku w pigułce 🧭
Will: decyzje, obietnice i przewidywania 🤞
Going to: plany i zamiary 🗓️
Present Continuous jako czas przyszły: rzeczy umówione 🤝
Present Simple: rozkłady i harmonogramy 🚆
Future Continuous: coś będzie trwało ⏳
Future Perfect: coś będzie skończone 🏁
Will czy going to: jak wybrać w trzy sekundy 🔀
Pytania, które padają najczęściej
Jak ćwiczyć czasy przyszłe, żeby wybierać je bez zastanowienia?
Kluczowe wnioski

Kelner pyta, co podać. Mówisz I’m going to have the pasta i brzmi to, jakbyś planował ten makaron od tygodnia. Decyzja podjęta w tej sekundzie to I’ll have the pasta. Cała różnica między czasami przyszłymi siedzi w tym, kiedy zapadła decyzja.

Czasy przyszłe po angielsku w pigułce 🧭

Zanim wejdziemy w szczegóły, cała mapa na jednym ekranie. Sześć sposobów mówienia o przyszłości i jedno zdanie o każdym. Nie musisz od razu znać wszystkich. Pierwsze trzy czasy przyszłe załatwiają dziewięć rozmów na dziesięć, a pozostałe trzy wystarczy na początek rozumieć, kiedy usłyszysz je u kogoś.

I’ll call you later.

Will: decyzja podjęta w chwili mówienia, obietnica, przewidywanie.

I’m going to buy a new phone.

Going to: plan albo zamiar, który już masz.

I’m meeting Anna at six.

Present Continuous: coś umówionego z konkretną osobą albo na konkretną godzinę.

The train leaves at eight.

Present Simple: rozkłady i harmonogramy.

I’ll be working at ten.

Future Continuous: coś będzie trwało w określonym momencie.

I’ll have finished by Friday.

Future Perfect: coś będzie skończone do określonego momentu.

to pokazuje przyszłość czasownik abc tu wstawiasz swoje słowa

Will: decyzje, obietnice i przewidywania 🤞

Zaczynamy od will, bo to najprostszy z czasów przyszłych. Will i czasownik w podstawowej formie, dla wszystkich osób tak samo, żadnych końcówek. W mowie prawie zawsze skraca się do 'll, więc usłyszysz I’ll, a nie I will. No dobrze, ale kiedy go używać? Wtedy, gdy decydujesz na miejscu, coś obiecujesz, proponujesz pomoc albo mówisz, co Twoim zdaniem się stanie. Dzwoni telefon: I’ll get it. Tej decyzji sekundę temu jeszcze nie było. Przeczenie to won’t.

I’ll have the pasta, please. Poproszę makaron.
I’ll call you later. Zadzwonię do Ciebie później.
Wait, I’ll help you. Poczekaj, pomogę Ci.
I’ll be there in five minutes. Będę za pięć minut.
I won’t tell anyone. Nikomu nie powiem.
Don’t worry, it will be fine. Nie martw się, będzie dobrze.
I think she’ll like it. Myślę, że jej się spodoba.
Will you be home tonight? Będziesz dziś wieczorem w domu?
I’ll send you the details tomorrow. Wyślę Ci szczegóły jutro.
It won’t take long. To nie potrwa długo.

Going to: plany i zamiary 🗓️

I teraz druga połowa pary. Going to mówi o tym, co już postanowiłeś, zanim otworzyłeś usta. Bilety kupione, decyzja podjęta, w głowie masz plan. Budowa jest prosta: am, is albo are, potem going to i czasownik. Drugi przypadek to przewidywanie na podstawie tego, co widzisz: nad głową ciemne chmury, więc It’s going to rain. W szybkiej mowie i w piosenkach usłyszysz gonna, co jest tym samym, tylko wypowiedzianym w pośpiechu.

I’m going to buy a new phone. Zamierzam kupić nowy telefon.
We’re going to visit my parents this weekend. W ten weekend jedziemy odwiedzić moich rodziców.
She’s going to start a new job in May. W maju zaczyna nową pracę.
What are you going to do? Co zamierzasz zrobić?
I’m not going to wait any longer. Nie zamierzam dłużej czekać.
Look at those clouds. It’s going to rain. Popatrz na te chmury. Będzie padać.
Are you going to tell him? Powiesz mu?
We’re going to move next year. W przyszłym roku się przeprowadzamy.
I’m going to learn to drive. Zamierzam nauczyć się prowadzić.
He’s going to be late again. On znowu się spóźni.

Dzwoni telefon, a Ty właśnie decydujesz, że odbierzesz: „I ___ get it.”

’ll
’m going to
am

Decyzja w chwili mówienia to will.

Plan zrobiony tydzień temu: „We ___ visit my parents this weekend.”

will
are going to
go to

O wcześniejszym planie mówisz going to.

Obiecaj, że nikomu nie powiesz.

I won’t tell anyone.

Widzisz ciemne chmury: „It ___ rain.”

’s going to
will to
rains

Przewidywanie na podstawie tego, co widać, to going to.

Present Continuous jako czas przyszły: rzeczy umówione 🤝

Trzeci sposób brzmi jak teraźniejszość, a mówi o przyszłości, i to jest moment, w którym wielu osobom coś się w głowie zacina. Present Continuous jako czas przyszły stosujesz, gdy coś jest już ustalone: jest godzina, miejsce albo druga osoba, która o tym wie. I’m meeting Anna at six. To nie zamiar, to wpis w kalendarzu. Zwykle towarzyszy mu określenie czasu, na przykład tonight, tomorrow, on Friday, i to po nim poznajesz, że chodzi o przyszłość.

I’m meeting Anna at six. Spotykam się z Anną o szóstej.
We’re having dinner with friends tonight. Dziś wieczorem jemy kolację ze znajomymi.
I’m flying to London on Friday. W piątek lecę do Londynu.
What are you doing tomorrow? Co robisz jutro?
She’s working late on Thursday. W czwartek pracuje do późna.
We’re leaving at seven. Wychodzimy o siódmej.
I’m not coming to the party. Nie przyjdę na imprezę.
Are you seeing the doctor this week? Idziesz w tym tygodniu do lekarza?

Present Simple: rozkłady i harmonogramy 🚆

Czwarty przypadek jest w sumie najłatwiejszy. Gdy przyszłość jest zapisana w rozkładzie, programie albo grafiku, angielski używa zwykłego czasu teraźniejszego. Pociągi, loty, seanse, godziny otwarcia. The train leaves at nine, choć jest dopiero siódma. Logika jest taka, że to się nie zmieni, bez względu na to, co kto postanowi, więc traktuje się to jak fakt.

The train leaves at eight. Pociąg odjeżdża o ósmej.
My flight arrives at noon. Mój lot przylatuje w południe.
The movie starts at nine. Film zaczyna się o dziewiątej.
The store opens at ten tomorrow. Jutro sklep jest otwarty od dziesiątej.
School starts next week. Szkoła zaczyna się w przyszłym tygodniu.
What time does the meeting end? O której kończy się spotkanie?

Future Continuous: coś będzie trwało ⏳

Teraz dwa czasy przyszłe, które w rozmowie pojawiają się rzadziej. Pierwszy to Future Continuous: will be i czasownik z końcówką ing. Opisuje czynność, która w danym momencie będzie w toku. Jutro o dziesiątej będę siedział na spotkaniu, więc I’ll be sitting in a meeting. Przydaje się też do bardzo uprzejmego pytania o czyjeś plany: Will you be using the car tonight? brzmi delikatniej niż pytanie wprost.

I’ll be working at ten. O dziesiątej będę pracować.
This time tomorrow, we’ll be flying to Spain. Jutro o tej porze będziemy lecieć do Hiszpanii.
I’ll be waiting for you outside. Będę na Ciebie czekać na zewnątrz.
Will you be using the car tonight? Będziesz dziś wieczorem korzystać z samochodu?
She’ll be sleeping when we get home. Będzie spała, kiedy wrócimy do domu.
I won’t be working on Monday. W poniedziałek nie będę pracować.

Future Perfect: coś będzie skończone 🏁

I ostatni, Future Perfect: will have i trzecia forma czasownika. Mówisz nim, że do określonego momentu coś będzie już zrobione. Prawie zawsze pojawia się z by: by Friday, by then, by the time. I’ll have finished by Friday, czyli do piątku skończę. Jest jeszcze Future Perfect Continuous, na przykład In May, I’ll have been working here for ten years, ale, nie ukrywajmy, w rozmowie trafia się naprawdę rzadko.

I’ll have finished by Friday. Skończę do piątku.
By ten, they’ll have left. Do dziesiątej już wyjdą.
She’ll have read the report by tomorrow. Do jutra przeczyta raport.
By next year, I’ll have saved enough money. Do przyszłego roku odłożę wystarczająco dużo pieniędzy.
Will you have finished by five? Skończysz do piątej?
We won’t have eaten by then. Do tego czasu nie zdążymy zjeść.

Spotkanie umówione z konkretną osobą: „I ___ Anna at six.”

will meeting
’m meeting
meet to

Rzeczy umówione wyrażasz czasem Present Continuous.

Rozkład jazdy: „The train ___ at eight.”

leaves
is going leave
will leaving

Rozkłady i harmonogramy to Present Simple.

Powiedz, że skończysz do piątku.

I’ll have finished by Friday.

„This time tomorrow, we ___ to Spain.”

fly
’ll be flying
’ll have flown

Czynność w toku w określonym momencie przyszłości to Future Continuous.

Will czy going to: jak wybrać w trzy sekundy 🔀

To pytanie pada najczęściej, więc krótka reguła. Zapytaj siebie: kiedy zapadła decyzja? Jeśli teraz, w trakcie rozmowy, mówisz will: I’ll take it. Jeśli wcześniej, mówisz going to: I’m going to take a few days off.

Przy przewidywaniach granica jest miękka. I think it will rain to Twoja opinia. It’s going to rain mówisz, gdy widzisz chmury. W obu przypadkach zostaniesz zrozumiany, więc nie blokuj się na wyborze. Ważniejsze jest, żeby zdanie padło.

Pytania, które padają najczęściej

Ile jest czasów przyszłych w angielskim?

Podręczniki wymieniają cztery: Future Simple, Future Continuous, Future Perfect i Future Perfect Continuous. W praktyce o przyszłości mówi się też przez going to, Present Continuous i Present Simple, więc sposobów jest siedem, a na co dzień wystarczają trzy.

Czym różni się will od going to?

Will to decyzja podjęta w chwili mówienia, obietnica albo opinia o przyszłości. Going to to plan, który już masz, albo przewidywanie na podstawie tego, co widzisz.

Kiedy używać Present Continuous w znaczeniu przyszłym?

Gdy coś jest umówione: znasz godzinę, miejsce albo osobę. I’m meeting Anna at six znaczy, że spotkanie jest ustalone.

Czy „shall” jest jeszcze używane?

W amerykańskim angielskim bardzo rzadko. Zostało w propozycjach typu Shall we go?, które brzmią dość formalnie. Na co dzień usłyszysz Should we go? albo Let’s go.

Jak ćwiczyć czasy przyszłe, żeby wybierać je bez zastanowienia?

Reguły o czasach przyszłych rozumie się w pięć minut. Problem zaczyna się w rozmowie, gdy na wybór masz pół sekundy. Wtedy nie pomaga tabela, tylko zdania, które masz już w ustach: I’ll call you later, I’m going to, I’m meeting.

Zrób prosty trening. Wieczorem powiedz na głos trzy zdania o jutrze: jedno z planem (I’m going to…), jedno z czymś umówionym (I’m meeting…) i jedną obietnicę (I’ll…). Trzy zdania dziennie przez dwa tygodnie i wybór robi się sam.

Więcej gotowych przykładów masz w zestawie zdania po angielsku w czasie przyszłym.

Ćwiczenia do tego tematu

87 zadań z odpowiedziami i nagraniami, do tego karta pracy PDF do druku z kluczem.

Czasy przyszłe: ćwiczenia

Kluczowe wnioski

Czasy przyszłe w angielskim to kilka form, z których na co dzień wystarczają will, going to i Present Continuous.
Will: decyzja teraz, obietnica, opinia. Going to: plan, który już masz.
Rzeczy umówione mówisz czasem Present Continuous, rozkłady czasem Present Simple.
Future Continuous to coś w toku, Future Perfect to coś skończone do danego momentu.
Trzy zdania o jutrze dziennie uczą czasów przyszłych szybciej niż tabela.